Limme op fietsreis naar Zeeland en Oost-België

LAND/REGIO: Nederland > Zeeland + België > Oostkantons
LEEFTIJD KIND(EREN): 9 maanden en 21 maanden
PERIODE: 2 x 1 week


Het valt me altijd weer op hoeveel Dries zich nog herinnert van de reizen die hij als kind maakte. Veel meer dan ik. De reden? Zijn ouders kozen er voor om zonder auto door het leven te gaan en er jaarlijks met drie kinderen met de fiets op uit te trekken. Fietsen en kamperen maakt een reis veel intenser, daar ben ik intussen ook van overtuigd. En als het dertig jaar geleden zonder fietskar kon, dan moet het nu ook lukken. Daarom zetten we die traditie verder, ook nu onze dochter Limme er bij gekomen is.

 

Limme is 9 maanden wanneer ze in de zomer van 2014 voor het eerst een week mee op fietsreis mag. Het plan is een tocht van ongeveer 300 km door Zeeland, niet te ver van Gent. Als het niet lukt zijn we snel weer thuis.

In de weken vooraf doen we een dagtocht. Even testen hoe lang ze kan stilzitten en hoe vaak ze in slaap valt. Een geschikte fietskar hebben we niet, maar kunnen we ruilen met vrienden tegen een bakfiets. Deze kan je ook als buggy gebruiken, handig om ’s avonds een wandelingetje te maken.

Campings hebben we niet gereserveerd. Die zijn er ruim voldoende in Zeeland. We willen vooral fietsen op eigen ritme. Als Limme honger of geen zin meer heeft, stoppen we. Kilometers maken is geen doel, het moet voor alle drie leuk blijven.

De bagage is beperkt en dus mag ook Limme maar drie speelgoedjes meenemen. We hangen die goed vast zodat we tijdens het fietsen niet moeten stoppen om ze te zoeken. Bovendien telt Zeeland veel boerderijcampings en die hebben altijd wel wat dieren of extra speelmateriaal.

Een jaar later, in de zomer van 2015, nemen we een dubbeldektrein van Gent naar Genk. Daar kan je met de fiets gewoon inrijden, zonder bagage te moeten afladen. Via knooppunten trekken we naar de Voerstreek en de Oostkantons, waar we de Vennbahn opdraaien.

We behouden onze succesformule: we kijken welke campings op de route liggen, maar reserveren niets. Met fiets en kind ben je overal welkom. Doorwinterde kampeerders die hun halve inboedel in een caravan meesleuren bieden geregeld – uit medelijden? – een tafel of stoel op overschot aan. Een aanstaande grootmoeder wil al eens met Limme spelen terwijl wij de tent opzetten…

De grootste verandering met Zeeland: we nemen nu ook een fietsstoeltje mee. Zo kan Limme afwisselen: vooraan of in de fietskar. Als ze vooraan zit, babbelen en zingen we erop los. We merken dat haar spreekvaardigheid met sprongen vooruit gaat tijdens de reis.

De kortste weg op de kaart naar de jeugdherberg van Voeren gaat even off-road. Vakantie mag ook wat avontuur zijn…

Limme slaapt nu minder, maar regelmatiger. We passen het ritme van de dag aan: picknicken doen we op een leuke speelplek, zodat ze nog even alle energie kwijt kan. En dan is het tijd voor een dutje in de fietskar. Rond 4 u proberen we op de camping te zijn, zodat er nog tijd is om te plonzen in water. Want het is warm en het is de vraag van de dag: “Zwemmen?”

 

Ook al kent de Vennbahn geen groot stijgingspercentage, met fietskar en bagage is ook vals plat op den duur best pittig. Maar hoe groter de inspanning, hoe groter de voldoening. En de Vennbahn biedt veel meer afwisseling dan we op voorhand gedacht hadden.

’s Morgens samen wakker worden in de tent: altijd weer een topmoment! Maar de tijd vliegt en na een goede week fietsen sporen we terug huiswaarts vanuit Gouvy.

 

Verhaal en foto’s: Ilse Mertens
Bron: Op Weg 2015 5