Sticky rice en liftende sprinkhanen

LAND/REGIO: Gefietst in Rusland, Engeland, Nederland, Duitsland en Finland. De laatste fietsreis voerde hen in vier maanden door Thailand, Laos, Vietnam en China.
LEEFTIJD KIND(EREN): 8 en 10 jaar


Kiren (8) en Emrys (10) Melissant hebben al ruim 14.000 kilometer op de teller staan. Toen ze kleiner waren, werden ze samen op een U Plus 2-aanhangfiets voortgetrokken. Later peddelden ze mee achterop de tandem. En sinds afgelopen zomer fietsen ze langere afstanden op een eigen fiets.

Zijn leukste fietsvakantie ervoer Emrys in Engeland. "Die tocht hebben we gemaakt toen ik acht jaar was. Ik zat toen achterop de tandem. Ik vond Engeland heel mooi, met weilanden en heuvels waar we doorheen fietsten. De wegen waren ook heel rustig, omdat auto’s en vrachtwagens er niet de hele tijd toeteren, zoals in China. Ik heb toen ook Engels gepraat."

Chance

Kiren fietst het liefst in Laos: "Want daar hebben ze lekkere sticky rice. Ik rol eerst een bolletje van de rijst en dan eet ik het op. Normaal mag ik van mama niet met m’n handen eten, maar toen mocht dat wel."

Emrys: "Op onze laatste fietsvakantie hebben we in hotels geslapen. Gewoonlijk stonden er maar twee kleine bedden in de kamer, zodat ik bij papa sliep en mijn zus bij mama. Dat was wel leuk, maar ik slaap toch liefst alleen in bed."

Speelkameraadjes ontmoeten gaat niet zo makkelijk als je altijd maar op doorreis bent. "Alleen in China, toen we drie dagen in een guesthouse in Yangshuo logeerden, waren er heel veel Nederlandse kinderen die er in de meivakantie naartoe waren gegaan. We hebben dan samen in het zwembad gespeeld. Het was leuk om gewoon Nederlands te kunnen spreken", vertelt Emrys.

Toch gebeurt er tijdens een reis voldoende om je niet te gaan vervelen. Emrys: "Er zat eens een grote, donkergroene sprinkhaan van wel vijf centimeter op een van de tassen. Die bleef er gewoon op zitten, ook al waren we aan het fietsen. Kiren had hem gezien. Iedere keer dat we stopten, keken we of die sprinkhaan er nog zat. Zo is hij heel ver met ons meegereden."

 

Kiren had chance achterop de tandem. "In Vietnam was er een jongen die samen met twee vrienden voorbij fietste. Hij keek achterom naar mij en hij wierp mij een kushandje toe! Dat was de eerste keer dat een jongen dat deed, want zelfs mijn vriendje thuis had dat nog nooit gedaan. Ik bloosde wel een beetje, maar dat heeft hij niet gezien."

Veel te lang

Hoe reageren klasgenootjes op de fietsavonturen van de Melissants? Kiren: "Ze zijn altijd heel blij dat ik weer terug thuis ben zodat we samen kunnen spelen. Ik vind het leuk dat ze dat zeggen. In China heb ik allerlei cadeautjes gekocht om uit te delen aan mijn vriendinnen: Chinese poppetjes en T-shirts van Angry Birds." Wat ze het leukst vinden aan een fietsvakantie? Emrys: "Ik fiets heel graag. En ik vind het ook leuk om iedere nacht ergens anders te slapen." "Op onze laatste reis was het ook leuk om door dorpjes te fietsen", vult Kiren aan.

Maar reizen per fiets kan ook vermoeiend zijn. Niet altijd is het leuk om op doortocht te zijn. "Zoals wanneer we moe zijn en geen hotel vinden", zegt Kiren. "Of wanneer we honger hebben en er is geen restaurant. Soms vinden we geen toilet en dan moeten we achter de bosjes. Maar soms zijn er ook geen bosjes."

Emrys: "Luid getoeter en veel lawaai, zoals in China, vind ik echt niet leuk. Ook fietsen in de regen ben ik vlug beu. En wanneer het lang bergop gaat, dan heb ik er ook niet veel zin meer in. Op onze laatste fietsvakantie moesten we een hele hoge berg beklimmen om in Sa Pa in Vietnam te geraken. Dat duurde echt veel te lang."

 

Tekst: Bianca Foets; Beeld: Arend Melissant en Mireille Marivoet
Bron: De Wereldfietser/De Vakantiefietser, winter 2014