Van Bazel naar Barjac

LAND/REGIO: Zwitserland, Italië, Frankrijk
LEEFTIJD KIND(EREN): 13 jaar
PERIODE: 2 weken


Wat oorspronkelijk een cadeau was voor een plechtige communie is inmiddels voor meter Andrea en metekind Nele een vaste zomertraditie geworden: fietsen naar Barjac, vanuit alle richtingen.

Wie zijn we?



Andrea: 49 jaar, leerkracht en fietsfanaat, tante en meter van Nele.
Nele: 13 jaar, metekind van Andrea, zwemster en inmiddels ook fietsfanaat.
Samen zijn we ‘de frivole fietsers’.

Hoe begon het?

Ik, Andrea, ben al jarenlang verslingerd aan fietsvakanties. Langs Belgische jeugdherbergen met mijn zus, langs de Donau met mijn broer, in Denemarken en Ierland, naar Compostella en zelfs naar Firenze. Toen Nele 6 jaar was, fietsten we samen naar Leuven (20 km!). Zo kreeg ze langzaam de smaak te pakken. Als cadeau voor haar plechtige communie fietsten we samen van Montmedy naar Barjac, de vakantiebestemming van haar ouders. Veertien dagen en duizend Franse fietskilometers waren we onderweg. Nieuwe plannen voor de zomer van 2015 werden meteen gesmeed.

Van Bazel naar Barjac

Zomer 2015. Mijn broer – de papa van Nele dus – brengt ons naar het station van Ottignies. Daar kopen we nog wat lekkers, want we zullen zes uur op de trein zitten. Het worden er zelfs meer, want de trein heeft vertraging. Gelukkig hebben we een ganse coupé voor ons alleen, ideaal voor spelletjes, eten en siësta. In Bazel is het nog 35 km naar ons hotel, maar de kok verwent ons met een lekker dinertje. De fietsvakantie is begonnen!

Het begint meteen pittig. De Zwitserse landschappen zijn adembenemend, maar het zadel van Nele komt los. De eigenaar van onze B&B is gelukkig een schrijnwerker en hij kan het vastzetten. Van Frütigen naar Brig nemen we een stukje trein. Maar dan volgt de Simplonpas, 23 lange klimkilometers waar we enkele uren over doen. Het is afzien, allez toch voor mij. Nele fietst er losjes op… Dan volgen 40 heerlijke dalende kilometers om Italië binnen te vliegen. Vaarwel Zwitserland, tijd voor de eerste echte Italiaanse pizza.

Het is rustig fietsen langs de Italiaanse lago’s (meren). We hebben een hartstikke leuke babbel met enkele Nederlanders en maken kennis met het lokale agrotoerisme. Vriendelijke mensen, niet duur en … met zwembad. Ook de Italiaanse fietsenmaker waarop we even een beroep moeten doen is supervriendelijk.

We zitten intussen al aan kilometer 500. Tijd om te vieren, met kebab in Alba, een leuk stadje. In de kebabzaak spreekt de ober ons zelfs in het Nederlands aan. Het wordt wel warm om te fietsen. We drinken liters water en cola, genieten van de omgeving en slapen in een monastero met ontbijt op de kamer. We doen enkele kilometers extra om een verloren gsm te gaan zoeken maar laten het niet aan ons hart komen. In Albenga arriveren we aan de Middellandse Zee. Zoals ze aan elke zee doet vult Nele een potje met zand. Voor haar collectie! We nemen nog een stukje trein naar Arma di Taggia en fietsen langs de kust Frankrijk binnen. Het traject is allesbehalve plat. Meer dan duizend hoogtemeters leveren wel prachtige uitzichten op.

Met Nice is ons eerste doel bereikt. Maar ons einddoel ligt nog een eind verder. Ook dit jaar willen we voor de ouders van Nele aankomen in Barjac. We fietsen door Cannes, Monaco en St.-Raphaël en laten dan de zee voor wat ze is om het binnenland in te draaien. De temperatuur in de Provence loopt intussen behoorlijk op. We passeren kleine Franse dorpjes en bezoeken een marktje in Fréjus. Kilometer 1000, dat vraagt om een selfie. Het is nu relatief vlak en dat zijn we precies niet meer gewoon. Auberge du Moulin de la Tave is een beetje vergane glorie, maar we worden verwend met zelf gesneden frieten en lamsstoofvlees. Een onvergetelijke laatste avond onder ons tweetjes.

Fris en monter bestijgen we onze stalen rossen voor de laatste dag. 15 km van het einde kopen we twee flessen wijn en oefenen ons liedje. 1135 kilometer in 15 dagen, het is ons weer eens gelukt.

Tips

We zijn fans van de fietsgidsen van Benjaminse Uitgeverij. Van Montmedy in de Franse Ardennen naar Barjac in de Cevennen gebruikten we Onbegrensd fietsen naar Barcelona. Afgelopen zomer was Onbegrensd fietsen naar de Riviera onze gids. De gpx-tracks zijn zeer interessant. Wij hebben niet zo’n goede ervaringen met afwijken van de beschreven route. Zo moesten we dit jaar met bepakte fietsen meer dan 100 trappen op toen we dachten dat we een beter pad hadden gevonden. Nieuwe plannen liggen vast. In 2016 vertrekken we in Biarritz om via Lourdes en Carcassonne naar Narbonne en Barjac te fietsen.

Ons lied

Onderweg leer ik Nele blokfluit spelen en maken we een levendig verslag in de vorm van een lied. Vorig jaar op de melodie van ‘vrolijke vrienden’, dit jaar op de tonen van ‘k heb de zon zien zakken in de zee’. De frivole fietsers zijn met twee, olé!

(dag 1) Onze trein die had vertraging in ’t station, wat stom, …

(dag 2) Draaien op het zadel van de fiets, da’s niets, …

(dag 3) ‘k Heb de sneeuw zien liggen op de top, bergop …

(dag 4) De Simplon beklimmen is niet min, suikerspin, …

(dag 5) Fietsen langs het Lago d’Orta, hoera, …

(dag 6) We hadden nog wat pech, onderweg, …

(dag 7) Vijf maal cento per velo, bravo, …

(dag 8) Levend hert en dode vos, in het bos, …

(dag 9) Salamé, salmone naar de zee, oh nee, …

(dag 10) De kust is hier niet plat, patat, …

(dag 11) Eten bij McDonalds in Cannes, wauw man, …

(dag 12) In de Provence is het warm, alarm, …

(dag 13) A drinkt, Nele wordt zat, biervat, …

(dag 14) Auberge du Moulin de la Tave, c’est grave, …

(dag 15) Overdonderend en geweldig was de tocht, sjacoche gekocht, …
 

Verhaal en foto's: Andrea en Nele
Bron: Op Weg 2016 1